Hopp! Noluyoruz deyip durduruyorum zamanı. Gülümseyerek “Tamam.” diyor, başı önünde. Gözlerimle küçük bir aferin konduruyorum dudaklarına ben de.
-Bak kızım, sen böyle gidersen olmaz. Tamam mı?
Sen böyle gittikçe, sen böyle hiç bilmediğin yerlere gittikçe, gidip de geri dönmedikçe, geri dönmek isteyip de yolu bulamadıkça, yolu bulup da kapılara varamadıkça, olmaz. Anlıyor musun?
Bana bir şey söyle, söyle ki yanından ayrılmamam için sebep olsun. Söyle ki sana verdiğim sözleri bana tuttursun. Hiçbir söz, ilelebet tutulmayı hak etmiyor kolay kolay. Bana sözümün hakkını ver ki ben de ona verebileyim. Sadece bir köprüden ibaret benim suretim.
Nolur, bana iki kelime söyle. Söylediklerin anlamsız olsun. Sana dair öyle şeyler var et ki sevgili, ben hiç sıkılmadan uğraşıp durayım peşinde. Çünkü herkes gibi ben de, bırakacağım seni sıkılınca. Bana anlamsız şeyler söyle. Onları anlamaya çalışarak geçsin zamanım, sıkılmayayım.
Sana dair her dem yeni şeyler çıksın içinden sonra, kıvrıla kıvrıla..
Öyle şeyler olsun ki, her hatırladığımda yeniden isteyeyim seni yanımda, her gözümü açtığımda..
Böyle olmaz. Sen sevdikçe, ben sevgine karşı durdukça, olmaz, olmayacak. Öyle bir an gelecek ki, biz bile olmayacağız bu alemin içinde. Sen sadece sevmeyi bileceksin, ben de senin sevgine karşılık vermeyi. Ve böylece hiçbir şey öğrenemeyeceğiz hayatın içinde. Senin gözün kör olacak, bir beni bilecek kalbin, benimse gözlerim açılacak daha çok senin sevginle. Yükselteceksin beni, anlıyor musun? Sonra öyle birden düşmemi isteyeceksin!
Düşmeyeceğim. Sen battıkça yükseleceğim sonra, ben yükseldikçe sen batacaksın. Yetmeyeceksin. Daha fazlası lazım gelecek en tepelerde bana.
Yüksekler pahalı.
Alçaklar ucuz.
İkimiz de dengeler kuracağız fiyatlarımız arasında.
İkimiz de bilmeden, birer maldan ibaret olacağız, aşk pazarında.
Karamsar mıyım?
Susuyorsun!
A kadın konuşsana!
-Gitmemem için, sözünü tut diye, iki kelime istiyorsun benden, yok olmayalım diye.
Peki öyleyse, diyorum.
“ Seni seviyorum.”
Sonra repliğim bitmiş, oyuncular gitmiş, sevgilim iki sözümle anlamlar denizinde açılmış. Kalakalıyorum öylece.
Ey yönetmen! Nerdesin?
Zaman çıkıyor karşıma, sırıtıyor suratıma. Al, diyor, yönetmeni sensin artık bu ilişkinin. Ben sadece sınav sorundum, sınıfı geçtin..

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder